سقوط مادورو؛ اکنون چه می‌شود؟ سناریو‌ها چیست؟

اکونومیست نوشت: برای ماه‌ها، او تلاش می‌کرد این‌طور وانمود کند که هیچ نگرانی‌ای ندارد. تازه‌ترین نمایش او در تلویزیون دولتی، خواندن آهنگ «ایمجین» جان لنون با انگلیسی در حد مهدکودک بود. وعده می‌داد «صلح می‌خواهد، نه جنگ». ادعا می‌کرد تنها تماس تلفنی‌اش با رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در ماه نوامبر «صمیمانه» بوده است. به اطرافیانش می‌گفت «مثل نوزاد» می‌خوابد. همهٔ این‌ها یک خطای محاسباتی عظیم بود.

به گزارش توز، در ادامه این مطلب آمده: اکنون، پس از آن‌که بامداد سوم ژانویه در یک یورش شبانهٔ خارق‌العاده توسط نیروهای ویژهٔ آمریکا در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، دستگیر شد، شاید هرگز در کشوری که بیش از یک دهه آن را بد اداره کرد، دوباره نخوابد. تا پایان همان روز، رئیس‌جمهور پیشین ونزوئلا، نیکلاس مادورو، در حالی که مأموران او را همراهی می‌کردند، در ساختمان‌های ادارهٔ مبارزه با مواد مخدر آمریکا در نیویورک دیده شد. اتهاماتی که علیه او مطرح شده، مجازاتی بین ۲۰ سال تا حبس ابد در پی دارد.

سقوط مادورو میلیون‌ها ونزوئلایی، به‌ویژه مهاجران، را شادمان کرده است. جشن‌های خودجوش از سانتیاگو در شیلی تا میامی برپا شد. اما در داخل کشور، احتیاط حاکم است. اصلاً روشن نیست که خروج مادورو به معنای پایان رژیم باشد. دونالد ترامپ در یک کنفرانس خبری در عمارت خود در فلوریدا در سوم ژانویه، این ایده را کم‌اهمیت جلوه داد که ماریا کورینا ماچادو، برجسته‌ترین چهرهٔ اپوزیسیون ونزوئلا و برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل، باید رهبری کشور را به دست گیرد. او به شکلی عجیب ادعا کرد که ماچادو «در داخل کشور نه حمایت دارد و نه احترام». نام ادموندو گونسالس، که با حمایت او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ واقعاً پیروز شد (هرچند ماچادو از نامزدی منع شده بود)، حتی مطرح هم نشد.

ترامپ در عوض وعده داد که ایالات متحده ونزوئلا را «اداره» خواهد کرد. او گفت دِلسي رودریگز، معاون رئیس‌جمهور مادورو، «اساساً مایل است هر کاری را که ما لازم بدانیم انجام دهد تا ونزوئلا دوباره عظمت پیدا کند» و به‌اشتباه ادعا کرد که او قبلاً به‌عنوان رئیس‌جمهور سوگند خورده است. هرچند ترامپ از یک «دورهٔ انتقالی» در آینده سخن گفت—که می‌توانست دریچه‌ای برای ماچادو بگشاید—اما به نظر می‌رسید بیش از هر چیز به سود بردن از نفت کشور علاقه‌مند است.